Jak słyszę, że piłkarze narzekają na mróz i ciężkie przygotowania do rundy wiosennej, to krew mnie zalewa. Panowie, teraz to tylko namiastka tego, jak kiedyś trzeba było się przygotowywać! Pamiętam jak to było u ś.p. Leszka Jezierskiego. Ćwiczyliśmy dwa razy dziennie. Rano morderczy trening na sali, a po południu biegi.

Zwykle biegało się 30 odcinków po 800 metrów. Czyli razem jakieś 24 kilometry. Nieważne, czy był śnieg, czy błoto. Pamiętam sytuację, jak jeden z testowanych kolegów nie wytrzymał, padł na śnieg i wymiotował. Asystent chciał nieszczęśnikowi pomóc, ale Jezierski wypalił: „Zostaw go, bo jeszcze ci dres obrzyga”. Na jego miejsce przyszli młodsi, silniejsi i dali radę. Swoją drogą ciekawe, jak nasze dzisiejsze „gwiazdy” wytrzymałyby takie obciążenia. Pewnie nie miałyby siły z lasu do hotelu wrócić.

No właśnie, dziś będzie trochę o naszych „kopaczach”. Oglądałem mecze turnieju o Puchar Króla. Ładnie rozjechaliśmy Tajlandię i Singapur, co?

Nie cieszmy się jednak zbytnio. Kelnerów to każdy może załatwić. Dobrze, że tacy Duńczycy przyjechali czwartą reprezentacją, bo przegralibyśmy jeszcze wyżej niż 1:3. Powiem wam szczerze, że jak patrzę na naszych piłkarzy, to mnie ogarnia przerażenie. To jest szrot, który kiedyś najwyżej w III lidze by mógł grać. Nie dość, że w piłkę grać nie potrafią, to jeszcze są nieprzygotowani fizycznie. Nic dziwnego, że szukamy Obraniaków i Boenischów, bo nasi są do niczego. Jak tak dalej pójdzie, to odkryjemy, że nawet Messi ma polskiego dziadka.